Kısırlık Sadece Tıbbi Bir Hastalık Değildir
2. Kısırlık Sadece Tıbbi Bir Hastalık Değildir
Bir çift düşünün… Evliliklerinin ilk yıllarında çocuk sahibi olmayı ertelemişlerdi. İşlerini kuracak, biraz birikim yapacak, sonra ailelerini büyüteceklerdi. Aradan yıllar geçti. Artık hazır olduklarını düşündüklerinde ise bekledikleri haber bir türlü gelmedi. Önce "Olur, acele etmeyin." diyenler oldu. Sonra "Bir doktora görünün." tavsiyeleri başladı. Bir süre sonra ise her aile toplantısı, her bayram ziyareti ve her düğün onlar için sessiz bir sorguya dönüştü.
Aslında kısırlık, yalnızca bir hastalık değildir; çoğu zaman insanın ruhunu, evliliğini, sosyal çevresini ve geleceğe dair umutlarını etkileyen çok yönlü bir yaşam problemidir.
Tıpta infertilite olarak adlandırılan kısırlık, korunmasız ve düzenli bir evlilik hayatına rağmen bir yıl içinde gebeliğin oluşmaması olarak tanımlanır. Günümüzde milyonlarca çift bu sorunla karşı karşıyadır. Gelişen tıbbi yöntemler birçok aileye umut verse de, tedavi süreci sabır, dayanıklılık ve güçlü bir psikoloji gerektirir.
Toplumda hâlâ kısırlığın sadece kadından kaynaklandığı yönünde yanlış bir inanış bulunmaktadır. Oysa yapılan araştırmalar, infertilitenin bazen kadına, bazen erkeğe, bazen de her ikisine bağlı olabileceğini göstermektedir. Hatta bazı durumlarda bütün tetkiklere rağmen herhangi bir neden bulunamayabilir. Bu nedenle eşlerin birbirini suçlaması yerine, sorunu birlikte göğüslemesi en sağlıklı yaklaşımdır.
Tedavi süreci çoğu zaman yalnızca hastanede yaşanmaz. Asıl mücadele, hastane kapısından çıkıldıktan sonra başlar. Her ay yeniden umutlanmak, her olumsuz sonuçta yeniden hayal kırıklığı yaşamak, insanı duygusal olarak yıpratır. Bazı çiftler içine kapanırken, bazıları sosyal ortamlardan uzaklaşır. Bebek haberleri sevinç yerine burukluk oluşturabilir. Bu duyguların yaşanması insanı kötü biri yapmaz; aksine uzun süren bir özlemin doğal sonucudur.
Böyle dönemlerde eşlerin birbirine karşı anlayışlı olması büyük önem taşır. Acıyı yarıştırmak yerine paylaşmak gerekir. Kimi zaman kadın daha fazla etkilenir, kimi zaman erkek duygularını belli etmese de aynı yükü omuzlarında taşır. Sessiz kalan kişinin acı çekmediği düşünülmemelidir.
Tedavi sürecinde yalnızca doktorların değil, psikologların, gerektiğinde manevi danışmanların ve aile büyüklerinin de destekleyici bir rol üstlenmesi faydalıdır. İnsan bazen bir ilaç kadar sıcak bir sözle de güç bulabilir. Umudunu kaybetmeyen insan, tedavi sürecini daha sağlıklı yönetebilir.
Bununla birlikte hayatın tek anlamını çocuk sahibi olmaya indirgemek de doğru değildir. İnsan, sahip olamadığı bir nimetin peşinde koşarken elindeki nimetleri fark etmeyebilir. Sağlık, sevgi dolu bir eş, güçlü bir aile bağı ve dostluklar da hayatın en kıymetli hediyelerindendir.
Kısırlık bir son değildir. Bazen tedaviyle çocuk sahibi olunur, bazen evlat edinme yeni bir başlangıç olur, bazen de insan hayatını farklı alanlarda anlamlı kılar. Önemli olan, umudu kaybetmeden yürümeye devam edebilmektir.
Toplum olarak bize düşen görev ise çocuk sahibi olamayan çiftleri sorgulamak değil, onları anlamaya çalışmaktır. Merak gidermek için sorulan bir soru, bazen yıllardır kapanmayan bir yaranın yeniden açılmasına sebep olabilir. En güzel destek, yargılamadan dinlemek ve ihtiyaç duyduklarında yanlarında olduğumuzu hissettirmektir.
Hayat herkes için farklı imtihanlar barındırır. Kimisi sağlıkla, kimisi geçim sıkıntısıyla, kimisi de çocuk hasretiyle sınanır. Önemli olan, bu sınavların insanı umutsuzluğa değil; sabra, dayanışmaya ve olgunluğa götürmesidir.
Bu Haftanın Mesajı
Kısırlık sadece bedenin değil, bazen ruhun da yorulduğu bir süreçtir. Böyle zamanlarda en büyük ilaç; anlayış, sabır, umut ve eşlerin birbirine sımsıkı tutunmasıdır.